DAGBOEK

Ik zal je laten bloeden als een rund. Dat schreeuwde ik tegen hem. Als een hagelstorm vlogen mijn woorden tegen de kale muren. En het had effect. Angstvallig draaide hij zijn hoofd opzij. Dacht hij nu werkelijk dat hij aan mij zou kunnen ontsnappen? Natuurlijk niet. Even overwoog ik om hem de ogen uit zijn kop te krabben, maar als slagerszoon ben ik zoveel behendiger met het mes. Ik lachte luid en duwde mijn knieën nog dieper in zijn flanken. Het veldbed waarop ik hem vastgeketend had kraakte. Het bracht me terug naar onze wilde nachten. In mijn jagershut. Diep in de bossen van Hälsingland. Onder mijn gewicht kromp hij ineen. Niet zo vreemd: vijf dagen zonder voedsel put een mens wel uit, zelfs een grote gespierde vent als hij. Met zijn foto had HotJunk98 in ieder geval niet gelogen. Tegen zijn vrouw wel. Intieme gesprekken. Geile seks. Na acht keer had hij er genoeg van. Zonde. Ik namelijk niet van hem. En nu kon hij met zijn overspelige, gladde kop geen kant meer op. Ik greep hem bij zijn nekvel. De ranzige geur die hem omringde, deed me kokhalzen. Toch legde ik mijn lippen tegen zijn oorschelp. Niemand laat mij in de steek, zei ik, alvorens ik hem de keel doorsneed. Hij krijste als een big, maar niet voor lang. De veelvraten regelden daarna de rest.
Ik sluit mijn ogen. Zie hem voor me. Waarom kon hij zichzelf niet accepteren? Ik hoor de voordeur in het slot vallen. Mijn dagboek klap ik dicht en ik luister naar vrolijke stemmen, terug van school, mijn vrouw die hen maant hun handjes te wassen. Ik heb ze een tripje naar de Ikea beloofd. In ons nieuwbouwhuis mogen ze hun eigen kamer inrichten. Melancholie overvalt me. Ik geef hen de veiligheid die mij als kind met geweld ontnomen werd. Ik wis de herinnering, rek me uit en berg alles veilig op. Maar mijn ziel hunkert naar een volgende ontmoeting. Vannacht. Op Män2Träffa. Misschien tref ik daar onze nieuwe buurman? Lekker én dichtbij. Ik glimlach zoet en begeef me naar beneden.

ANNE NETELENBOS